Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ένα κομμάτι σκέψεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ένα κομμάτι σκέψεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

6 Δεκ 2018

Για τη μάνα του Αλέξη.... και του κάθε Αλέξη



Χτυπάει κάποια στιγμή ένα τηλέφωνο και ξέρεις ότι δεν είναι για καλό. Ξέρεις επίσης ότι πρέπει να το σηκώσεις. Από την άλλη μεριά της γραμμής σου λένε ξερά πως το παιδί σου δεν υπάρχει πια. Πως κάποιος το δολοφόνησε. Κάποιος το μαχαίρωσε, κάποιος το πυροβόλησε, κάποιος το ανάγκασε να αυτοκτονήσει. Κι είναι εδώ που ο χρόνος σπάει και κόβεται στα δύο. Στο πριν και στο από δω και πέρα. Το μωρό σου δεν υπάρχει πια. Το αγοράκι σου, το κοριτσάκι σου, απλά δεν υπάρχει πια. 

5 Δεκ 2018

Ο κύριος με το κόκκινο μπαλόνι



Ξέρω έναν κύριο (θα 'ναι κοντά στα 50 μπορεί και λίγο παραπάνω) που τον συναντώ αρκετές από τις ημέρες της βδομάδας. Δεν έχει πάνω του κάτι το ιδιαίτερο. Δεν είναι όμορφος ούτε άσχημος. Δεν είναι ψηλός ούτε κοντός. Τελοσπάντων δεν έχει πάνω του κάτι που σε κάνει να τον παρατηρείς ή να τον προσέξεις μέσα στο πλήθος. Είναι όμως ένας συμπαθέστατος κύριος! 

2 Δεκ 2018

Τα Χριστούγεννα είναι για όλους, πλούσιους και φτωχούς

Τα Χριστούγεννα είναι για όλους, πλούσιους και φτωχούς


Μια μέρα λίγο πριν από τα Χριστούγεννα είδα στην άκρη κάποιου δρόμου, έξω από μια πόλη του νότου, μια παράγκα. Ξέρετε από αυτές που είναι φτιαγμένες με ξύλα, νάιλον, πλαστικό και γενικά ότι βρεθεί στον δρόμο του "μάστορα" με την ελπίδα ότι το κατάλυμα που φαντάζομαι (και θέλω να πιστεύω) είναι προσωρινό δεν θα μπάζει κρύο (πολύ) και νερό (πολύ).

29 Νοε 2018

Είναι τα φιλιά και οι αγκαλιές που κάνουν τις καληνύχτες να ξεχωρίζουν



Εκεί κρύβεται όλη η ουσία της ημέρας που έφυγε. Τα χεράκια που σφίγγουν τον λαιμό μου με δύναμη καθώς με τραβάνε κοντά τους για να με φιλήσουν. Τα χεράκια που μετά από πολλά φιλιά δεν με αφήνουν να φύγω και με κρατάνε εκεί στο μονό κρεβάτι μισό-ξαπλωμένη μισό-όρθια. Εκεί που η ανάσα τους χαϊδεύει το μάγουλό μου, εκεί που η θέρμη της αγκαλιάς τους ζεσταίνει το σώμα μου.

20 Νοε 2018

Για όλα τα παιδιά που θέλουν -και πρέπει- να ζήσουν σε αυτό τον κόσμο με αγάπη!


Τα-διακαιώματα-των-παιδιών


Το παρακάτω κείμενο δεν έχει θεωρίες και φιλοσοφίες. Σήμερα δεν μπόρεσα να σκεφτώ τίποτα έξυπνο. Στο παρακάτω κείμενο απλώς παρουσιάζονται εμπρός μας όλα τα παιδιά αυτού του κόσμου. Παιδιά που μας είναι γνώριμα, που τα συναντάμε κάθε μέρα αλλά και παιδιά πέρα για πέρα διαφορετικά. Γιατί ναι, κάποτε πρέπει να δεχτούμε όλα τα διαφορετικά πλάσματα αυτού του κόσμου όπως είναι χωρίς την ανόητη εμμονή μας να στιγματίζουμε κάθε τι αλλιώτικο.

16 Νοε 2018

Μου έλειψε ο χειμώνας και το σπίτι μας!




Ω ναι, αλήθεια είναι! Μου έλειψε ο χειμώνας. Μου έλειψε το σπίτι μας, η ζεστασιά του και οι στιγμές μας! Αγαπώ όλες τις εποχές του χρόνου μιας και θεωρώ την κάθε μία ξεχωριστή. Στον χειμώνα όμως έχω μια αδυναμία! 

14 Νοε 2018

Τι θέλω να θυμούνται τα παιδιά μου από μένα, όταν μεγαλώσουν;




Αυτή την ανάρτηση δεν την έγραψα εγώ. Αυτή η ανάρτηση γράφτηκε από όλους εσάς, τους φίλους του καρυδότσουφλου. Κι είναι αληθινή γιατί μιλήσατε όλοι σας. Μιλήσατε με την ψυχή σας κι αυτό είναι που αξίζει. Γιατί καλά τα λέω εγώ και μπράβο μου με τις ωραίες ιδέες μου και τις χειροτεχνίες μου κι εκείνες τις άναρχες σκέψεις... αλλά πως να το κάνουμε... η ψυχή του μπλογκ (και του κάθε μπλογκ) είναι οι αναγνώστες και μόνο οι αναγνώστες!
Η ψυχή του καρυδότσουφλου είστε εσείς! 
Γι αυτό λοιπόν αυτή την ανάρτηση σας την αφιερώνω με όλη μου την ψυχή! να είστε καλά φίλοι κι από δω και πέρα υπόσχομαι να κάνουμε μαζί κι άλλες πολλές τέτοιες συζητήσεις.

8 Νοε 2018

Μια μαμά 3 παιδιών μιλάει για τη βαλίτσα του μαιευτηρίου

βαλίτσα μαιευτηρίου


Ήρθε η πολυπόθητη ώρα να γεννήσεις. Σαν νέα μαμά κι ενώ προχωράς προς το άγνωστο, τα θες όλα έτοιμα και σαφέστατα χωρίς εκκρεμότητες. Κάθε λεπτομέρεια που δεν έχει τακτοποιηθεί φέρνει άγχος γιατί η γυναίκα από τη φύση της πρέπει να ετοιμάσει τη "φωλιά" της πριν φύγει για το μαιευτήριο. Κάπου εδώ πρέπει να ετοιμαστεί και η βαλίτσα του μαιευτηρίου. Εδώ σημειώστε μια μικρή λεπτομέρεια. Η βαλίτσα δεν είναι η ίδια -καθόλου ίδια όμως- για κάθε παιδί που γεννάει μια γυναίκα. Τι εννοώ; θα σας πω...  

5 Νοε 2018

Μια εβδομάδα χωρίς κινητό τηλέφωνο!



Μια ολόκληρη εβδομάδα χωρίς κινητό τηλέφωνο. Απίστευτο ε; κι όμως αληθινό και πέρα για πέρα εύκολο. Δεν φαντάζεσαι πόσο εύκολη και απλή γίνεται η ζωή χωρίς κινητό τηλέφωνο! Πόση ελευθερία μπορεί να νιώσει ένας άνθρωπος όταν αποχωρίζεται κάποιο αντικείμενο που απλώς νομίζει πως έχει ανάγκη!

1 Νοε 2018

Γιατί τα παιδιά αγαπούν τα παιχνίδια ρόλων και πως μπορούμε να το εκμεταλλευτούμε!


Παιχνίδια-ρόλων

Νεράιδες, δράκοι, πυροσβέστες, μαγαζάτορες, αστυνόμοι, κλέφτες, γιατροί, ασθενείς, ακροβάτες, πειρατές, σκυλιά, λιοντάρια, αστροναύτες... Οτιδήποτε μπορείς να σκεφτείς είναι ένας ρόλος που μπορεί να ενσαρκώσει ένα παιδί και μάλιστα με τεράστια επιτυχία! Οι λόγοι είναι πολλοί που κάνουν ένα παιδί να θέλει να παίξει παιχνίδια ρόλων και όλοι είναι χρήσιμοι για την ανάπτυξή του!

30 Οκτ 2018

Η γκρίνια φέρνει γκρίνια και ο καυγάς φέρνει καυγά... ο λόγος φυσικά για το διάβασμα στο σπίτι



Από τους κανόνες που δεν αμφισβητούνται ποτέ είναι ακριβώς αυτός: η γκρίνια φέρνει γκρίνια και ο καυγάς φέρνει καυγά. Όπως ακριβώς και το: η βία γεννάει βία για να καταλήξουμε εύλογα στο: ότι σπέρνεις θερίζεις.
Ο λόγος για όλα αυτά; φυσικά ο μπελάς του διαβάσματος στο σπίτι. Γιατί δεν ισχύει πουθενά τόσο έντονα το ρητό "η γκρίνια φέρνει γκρίνια και ο καυγάς φέρνει καυγά" όσο στην περίπτωση του διαβάσματος.

Halloween αυτή η ξενόφερτη γιορτή...




Το Halloween είναι μια γιορτή που έρχεται από την (όχι και τόσο) μακρινή Αμερική. Έχει τους δικούς της συμβολισμούς, έχει τη δική της τρέλα, τα δικά της έθιμα και τους δικούς της φανατικούς οπαδούς όχι μόνο στην Αμερική αλλά πλέον σε όλο τον κόσμο. Θα μπορούσε να πεις κανείς ότι μοιάζει με τις δικές μας Απόκριες αλλά αυτό δεν θα ήταν δίκαιο μιας η γιορτή του Halloween διαφοροποιείται πολύ από τις Απόκριες και έχει πιο μυστικιστική χροιά. Βέβαια μοιάζει με τις Απόκριες, στο γεγονός ότι είναι κι αυτή η γιορτή μια καλή αφορμή για ξεφάντωμα και τρέλες.

16 Οκτ 2018

Γκρίζο, σαν και τα μάτια σου (φθινοπωρινές ιστορίες)




Φθινοπώριασε. Επιστρέφω στο σπίτι από τον δρόμο με τα πλατάνια, περπατώντας. Δεν πήρα αυτοκίνητο σήμερα ούτε λεωφορείο ούτε ποδήλατο. Τίποτα τελοσπάντων που να κινείται πάνω σε ρόδες. Σήμερα είχα μια λαχτάρα να περπατήσω! Μια λαχτάρα άλλο πράγμα σου λέω.

12 Οκτ 2018

Καμιά φορά να ξέρετε, τις μαμάδες τις παίρνει ο ύπνος σε βρεγμένα μαξιλάρια...


Μάνες


Είναι μεγάλη αλήθεια αυτά τα βρεγμένα μαξιλάρια να ξέρετε. Κι οι λόγοι για να πάρει ο ύπνος μια μαμά πάνω σε ένα μουσκεμένο μαξιλάρι είναι πολλοί. Είναι αμέτρητοι. Οι μανούλες αυτής της Γης ξέρουν τους λόγους. Και τους ξέρουν από προσωπική τους εμπειρία. Η κάθε μια περπατώντας τον δικό της δρόμο. Άλλοτε στρωμένο ρε ρόδα κι άλλοτε με αγκάθια. 

5 Οκτ 2018

Δάσκαλος θα πει, πρώτα να κοιτάει το παιδί κι ύστερα τον μαθητή!




5 Οκτωβρίου: παγκόσμια ημέρα εκπαιδευτικών! Μπορεί στην Ελλάδα να μην γνωρίζουμε ή να μην τιμάμε αυτή την ημέρα όμως υπάρχει. και με την ευκαιρία αυτή θα ήθελα να πω δυο λόγια σ' αυτούς τους ανθρώπους, που μπορεί η δουλειά τους να μοιάζει εύκολη ή ιδανική, καθόλου όμως δεν είναι. 

4 Οκτ 2018

Ξεβολέψου. Ξεκουρδίσου. Σβήσε και άναψε ξανά!


Η-συνήθεια-είναι-η-δεύτερή-μας-φύση


Από όταν άρχισα να ξεβολεύομαι, να κάνω διαφορετικά πράγματα, να βγαίνω εκτός προγράμματος παρασέρνοντας μαζί μου και όλη την οικογένεια, από όταν έπαψα να είμαι ευγενική με όλους κι από όταν άρχισα να χρησιμοποιώ τη λέξη "θέλω" στη ζωή μου  άρχισα να ζω αλλιώς. Καλύτερα! Πολύ Καλύτερα! Πίστεψέ με!

18 Σεπ 2018

Τι θα έκανα με το εκπαιδευτικό σύστημα αν ήμουν υπουργός παιδείας!

Εκπαιδευτικό-σύστημα

Το εκπαιδευτικό σύστημα της Ελλάδας ευγενικά θα λέγαμε πως έχει τα χάλια του... ωμά θα λέγαμε πως είναι για κλωτσιές. Η ουσία παραμένει πως παίζει να έχουμε ένα από τα χειρότερα εκπαιδευτικά συστήματα του κόσμου. Γιατί; Γιατί σκοπός αυτού του συστήματος είναι να παιδεύει και να αγχώνει τα παιδιά. Να τους στερεί το δικαίωμα στην παιδική τους ηλικία, να καταστρέφει τη φαντασία τους και τη δημιουργικότητα τους. Ορίστε λοιπόν γιατί μικροί και μεγάλοι βιαζόμαστε να έρθει το καλοκαίρι, οι διακοπές των Χριστουγέννων, οι διακοπές του Πάσχα και τα Σαββατοκύριακα.... για να γλιτώσουμε από όλα αυτά. Τα παιδιά έχουν ανάγκη την παιδική τους ηλικία, αυτό άραγε το θυμάται κανείς; 


13 Σεπ 2018

Γράμμα προς όλες τις μαμάδες από μια τρίτεκνη μαμά...

παιδιά


Είμαι μαμά 3 παιδιών. Φέτος όλα τα παιδιά μου πάνε στο μεγάλο σχολείο. Τελειώσαμε με το μικρό - πολύχρωμο σχολείο. Όσο να πεις, μεγαλώσαμε λίγο και ο καιρός με τον άπλετο χρόνο στη διάθεση μας και όλα εκείνα τα μικρά υπέροχα πραγματάκια στο σπίτι (δραστηριότητες, κατασκευές, βόλτες κτλ) λιγοστεύει. 
Διάβασε λοιπόν τι έχω να σου πω για τα παιδιά που όλο μεγαλώνουν... 

7 Σεπ 2018

Η χαμένη μας αθωότητα...


Τι θα κάνατε αν είχατε τον παρακάτω διάλογο με το 9χρονο παιδί σας;
"Κοίτα μαμά ένα ωραίο αμάξι! γαμάτο!"
"Τι λες παιδί μου; νεκροφόρα είναι."
"Ε και; χωράει άνετα όλα μας τα ποδήλατα μέσα!"

3 Σεπ 2018

Ξεκούραστες διακοπές μαζί με τα παιδιά... εδώ γελάμε! γιατί αυτά τα πράγματα απλά ΔΕΝ γίνονται

Διακοπές-με-τα-παιδιά

Διακοπές σημαίνει ξεκούραση!
Διακοπές με τα παιδιά σημαίνει περιπέτειες στις αχανείς εκτάσεις του Αμαζονίου! Τι, δεν με πιστεύετε;
Μπορεί άλλες οικογένειες να τα βιώνουν αλλιώς τα πράγματα, αλλά στο σπίτι μας και με 3 αγόρια ηλικιών 6 χρονών, 8 χρονών και 9 χρονών οι διακοπές είναι όντως περιπέτεια στα βάθη του Αμαζονίου...